Jagoda

Spotkanie z Heleną Nabli – polską autorką tunezyjskiej książki

Od kilku lat jestem zafascynowana Tunezją. Cały czas jestem na etapie pogłębiania wiedzy o tym kraju, tak więc byłam bardzo ucieszona, kiedy przez wspólną internetową znajomą poznałam panią Helenę Nabli – autorkę książki Tunezja – zarys historii. Wiedząc, że będzie w Warszawie, umówiłyśmy się na spotkanie.  Zaplanowałyśmy wspólne zwiedzanie warszawskiego meczetu, połączone z rozmowami na tematy poruszane w jej książce.

Helena Nabli urodziła się i wychowała w Polsce, tu również ukończyła Politechnikę Radomską. Wyszła za mąż za Mohemeda Nabli i w 1981 roku, razem z dwiema córkami i mężem, przeniosła się na stałe do Tunezji. Wykładała matematykę w liceum w Tunisie, obecnie przeszła na emeryturę. Jest również przewodnikiem turystycznym. W tej chwili prowadzi rozmowy w sprawie wydania drugiej książki, tym razem o antycznych mozaikach. Wydanie książki przewiduje na lipiec bieżącego roku.

Pani Helena, umawiając się ze mną na prywatne spotkanie, poprosiła o uczestnictwo w zwiedzaniu warszawskiego meczetu. Sprawę szybko załatwiłam, umówiłam nas z imamem. Obejrzałyśmy dokładnie meczet, wysłuchaliśmy Nesara – imama pochodzącego z Syrii, który opowiadał o historii powstania meczetu, wiernych i zajęciach prowadzonych przy meczecie. Przyznaję, że po raz pierwszy byłam wewnątrz budynku. Wielokrotnie przechodziłam koło niego sądząc, że to szkoła arabska.

Po zwiedzaniu, przy kawie, rozmawiałyśmy o książce i o Tunezji. Helena w największym skrócie opowiedziała mi, jak doszło do napisania książki, skąd czerpała informacje i jak zdobywała zdjęcia. Wyjaśniła mi także różnicę miedzy berberami, a nomadami oraz opowiedziała mi skąd wzięła się nazwa typowej potrawy berberyjskiej, kus-kus. Rozmawiałyśmy również o historii, o proklamowaniu Republiki Tunezji i o czasach współczesnych. Powstanie wolnej Tunezji to niezbyt odległe czasy: lata 1956 – 1987, kiedy władzę sprawował Habib Bourgiba, a po jego odsunięciu od władzy Zine El-Abidine Ben Ali, który rządzi do dnia dzisiejszego. Jeśli dobrze pamiętam, obecny prezydent był swego czasu ambasadorem Tunezji w Polsce. Państwo pod jego przewodnictwem zyskało wiele na wprowadzonych reformach: zniesiono wielożeństwo, rozwinął się przemysł i edukacja. Duży nacisk kładziony jest na naukę języków obcych. Prezydent Tunezji dba o przestrzeganie praw kobiet, dopuszczono również rozwody.

Książka Heleny Nabli, Tunezja – zarys historii, została przetłumaczona na język francuski i wzbudziła zainteresowanie paru głów państwa. Helena pochwaliła się gratulacjami otrzymanymi od obecnego prezydenta Tunezji, od prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy’ego, a nawet od papieża Benedykta XVI. W trakcie naszej rozmowy dowiedziałam się również, że autorka pisze do tunezyjskich gazet i występuje w tamtejszej telewizji. Na moje pytanie, skąd wziął się pomysł opisania historii Tunezji w języku polskim, Helena z rozbrajającą szczerością stwierdziła, że napisała ją pod naciskiem turystów, z którymi zwiedza kraj.

Helena Nabli jest przeuroczą, dojrzałą, pełną życzliwości kobietą. Chętnie pomaga innym, udzielając np. rad turystom na swoim blogu Tunezja moja miłość. Jako przewodnik turystyczny chętnie dzieli się wiedzą o miejscach, które turysta powinien obejrzeć. Nie mogę doczekać się następnej wizyty Heleny i naszych rozmów. Okazało się, że świat jest mały i mamy wspólnych znajomych, zarówno w Polsce, jak i w Tunezji. Jesteśmy ze sobą w stałym kontakcie.

Do zobaczenia Helenko w Polsce, a może także w Tunezji.

Zdjęcia autorki